Een garnaalkroket heeft een dun, krokant korstje en een romige vulling met garnalen. Als u ze opensnijdt, hoort de vulling nog zacht te zijn en bijna uit te lopen. Doorgaans krijgt u er gefrituurde peterselie en een partje citroen bij.
Voor de vulling dienen kleine, lichtzoete grijze Noordzeegarnalen. Traditioneel worden ze aan boord gekookt in zeewater met wat zout en daarna met de hand gepeld. Aan de Oostendse Vistrap verkopen visverkoopsters gekookte garnalen die rechtstreeks van de boten komen.
VLAM erkende de Oostendse variant als streekproduct. De garnalen moeten met de hand gepeld zijn en door Oostendse vaartuigen zijn gevangen. Minstens 30% van de vulling bestaat uit garnalen. De kroketten moeten binnen een straal van 10 kilometer rond de stad worden bereid.
Aan de kust leidde de erkenning tot discussie. Ook in andere badplaatsen staan garnaalkroketten op de kaart. Verder westwaarts houdt Oostduinkerke de garnaalvisserij te paard in ere, die UNESCO als immaterieel erfgoed erkent. De Oostendse band berust op de officiële erkenning van die plaatselijke variant.
Elke kok heeft een eigen recept. Vooral over de verhouding tussen garnalen en saus lopen de meningen uiteen. In Oostende vindt u de warme kroket als voorgerecht in tal van zaken op de zeedijk en in het centrum.