De mattentaart is een rond bladerdeegtaartje met een zachte vulling en een krokant kroontje. Ze dankt haar naam aan de matten, gestremde en uitgelekte rauwe koemelk. De bakker mengt de matten met ei en suiker. De ene voegt een vleugje vanille toe, de andere amandel, zodat de smaak per bakker verschilt.
Het taartje bood een manier om wrongel te verwerken toen melk zonder koeling moeilijk bewaarde. Een troubadourslied uit de 13de eeuw vermeldt al matten. Het oudst bekende recept staat in een 16de-eeuws kookboek. In 1665 legde Geraardsbergen kwaliteitseisen vast voor de verkoop van mattentaarten in de stad. Keizerin Maria Theresia van Oostenrijk bevestigde de regels in 1752.
Tot eind 19de eeuw werden mattentaarten thuis en op boerderijen gebakken. Daarna namen bakkers het over. In 1978 werd de Broederschap van de Geraardsbergse Mattentaart opgericht. De EU beschermde de naam in 2007. Alleen bakkers uit Geraardsbergen en Lierde mogen het taartje met de voorgeschreven matten en ingrediënten maken. Ongebakken taartjes mogen wel worden ingevroren en elders afgebakken.
Ook de matten zelf zijn erkend als Vlaams streekproduct. De mattentaart behoort tot het Vlaamse immaterieel erfgoed en maakt nog altijd deel uit van het dagelijkse leven in de stad.
Geraardsbergen ligt aan de Dender in het zuiden van Oost-Vlaanderen. Bij de bakkers in de stad vindt u mattentaarten voor bij de koffie.