Illustraties. De beelden in deze gids zijn gemaakt op basis van de echte locatie. Het zijn geen foto’s. Details kunnen afwijken van wat u ter plaatse ziet.

De aarde en toerisme

Kaart van de maan

Draai de maan met uw vinger. Bekijk de landingsplaatsen van astronauten en sondes, de grote lavavlakten en de zijde die u vanaf de aarde niet ziet.

Delen: WhatsApp

Draai de maan met uw vinger of muis

Tik op een gekleurd punt om te zien welke missie daar is geland.

De maan is 3.474 km in doorsnede, iets meer dan een kwart van de aarde. Vanaf de aarde zien we altijd dezelfde kant.
Perigeum (dichtste punt)356.000 kilometer
Gemiddelde384.000 kilometer
Apogeum (verste punt)406.000 kilometer

NASASovjet-UnieChinaIndiaJapanPrivébedrijven

Maanbeeld uit de CGI Moon Kit van NASA/Goddard op basis van LRO-gegevens (publiek domein). De landingsplaatsen komen van NASA, CNSA, ISRO, JAXA en de betrokken ruimtevaartbedrijven. De belichting maakt het reliëf zichtbaar en geeft de actuele maanstand niet weer.

De afstand tussen de aarde en de maan

De maan staat gemiddeld ongeveer 384.000 kilometer van de aarde.
De maan staat gemiddeld ongeveer 384.000 kilometer van de aarde.

De maanbaan is een ellips. Daardoor verandert de afstand in de loop van de maand. Het dichtste punt, het perigeum, kan op ongeveer 356.000 kilometer liggen. Het verste punt, het apogeum, ligt tot ongeveer 406.000 kilometer ver. De gemiddelde afstand bedraagt 384.400 kilometer.

Valt volle maan samen met het perigeum, dan kan de maan tot 14% groter en 30% helderder lijken dan aan het apogeum. Dat heet een supermaan.

Licht heeft iets meer dan een seconde nodig om van de maan naar ons te komen. Een vliegtuig zou met 900 km/u ongeveer achttien dagen nodig hebben voor die afstand. Apollo 11 deed er zowat drie dagen over. De maan verwijdert zich elk jaar ongeveer 3,8 centimeter van de aarde.

De maan in cijfers

Aan de horizon lijkt de volle maan groter. Dat is een gezichtsbedrog.
Aan de horizon lijkt de volle maan groter. Dat is een gezichtsbedrog.

De maan heeft een diameter van 3.474 kilometer, iets meer dan een kwart van die van de aarde. De zwaartekracht is er ongeveer een zesde van die op aarde. Wie hier 70 kilogram weegt, zou daar op een vergelijkbare weegschaal ongeveer 12 kilogram aflezen.

Een zonnedag op de maan duurt 29,5 aardse dagen, met ongeveer twee weken licht en twee weken duisternis. Zonder beschermende atmosfeer kan het oppervlak in de zon warmer dan 120 °C worden en 's nachts onder −130 °C zakken.

Er is ook geen wind of regen. Daardoor zijn de voetafdrukken van de astronauten nog zichtbaar.

Maanzeeën, kraters en de achterzijde

De maanzeeën zijn donkere vlakten van gestolde lava.
De maanzeeën zijn donkere vlakten van gestolde lava.

De donkere vlekken die u met het blote oog ziet zijn maanzeeën, vlakten van lava die miljarden jaren geleden afkoelde. De kraters zijn ontstaan door inslagen. Tycho, met zijn heldere stralen, ziet u al met een verrekijker.

De maan draait in dezelfde tijd om haar as als om de aarde. Daardoor zien we altijd ongeveer dezelfde zijde. De Sovjetsonde Loena 3 fotografeerde de achterzijde pas in 1959. Daar zijn weinig maanzeeën en veel meer kraters.

De Chinese sonde Chang'e 4 landde in 2019 als eerste op de achterzijde. In 2024 bracht Chang'e 6 de eerste bodemmonsters van die kant mee.

Missies op de maan

Tussen 1969 en 1972 wandelden twaalf astronauten op de maan.
Tussen 1969 en 1972 wandelden twaalf astronauten op de maan.

Het Sovjetruimtevaartuig Loena 2 bereikte in 1959 als eerste de maan. Loena 9 maakte in 1966 de eerste zachte landing. Tussen 1969 en 1972 brachten zes Apollomissies twaalf astronauten naar het oppervlak, te beginnen met Apollo 11.

Na tientallen jaren zonder landingen zette China in 2013 Chang'e 3 op de maan. In 2023 landde India als eerste bij de zuidpool met Chandrayaan-3. In 2024 volgden de Japanse SLIM en Odysseus, het eerste ruimtevaartuig van een privébedrijf dat op de maan landde.

In april 2026 vloog Artemis II met vier astronauten rond de maan. Het was de eerste bemande reis daarheen sinds 1972. De volgende fase van het programma bereidt de terugkeer naar het maanoppervlak voor.

De maan vanaf het zuidelijk en noordelijk halfrond

De maan vanaf het zuidelijk en noordelijk halfrond

Wie van het ene halfrond naar het andere reist, ziet de maan gekanteld. In het zuiden lijken zeeën en kraters omgekeerd tegenover hun stand in het noorden. Ook figuren die mensen in de vlekken herkennen, zoals het maankonijn uit Aziatische tradities, veranderen van stand.

Bij de evenaar lijkt de sikkel van de wassende en afnemende maan haast horizontaal, als een bootje. Op hogere breedten staat hij meer rechtop. Overal op aarde kijken we naar dezelfde maanzijde.

De maan bekijken tijdens uw reis

Met een verrekijker of een kleine telescoop ziet u al maankraters.
Met een verrekijker of een kleine telescoop ziet u al maankraters.

De maanzeeën ziet u met het blote oog en de kraters met een eenvoudige verrekijker. Rond eerste of laatste kwartier ziet u het reliëf het best langs de grens tussen licht en donker, waar kraters schaduwen werpen. Bij volle maan oogt het landschap vlakker.

Een donkere plek ver van de stad is geschikt voor maanwaarneming. U kunt er ook naar sterren en de Melkweg kijken.

De maan is elke maand te zien bij helder weer. Wat u ziet hangt van de fase af. Rond volle maan verdwijnen kraters bijna in de gloed, rond eerste en laatste kwartier zijn ze duidelijker.

Waar kunt u dit onderweg zien?

Plaatsen uit de gids die bij dit onderwerp passen. Tik op een plaats om de pagina te openen.

Een donkere hemel om de maan en de sterren te zien

San Pedro de Atacama
Chili

San Pedro de Atacama

Salar de Uyuni
Bolivia

Salar de Uyuni

Alto Paraíso de Goiás
Brazilië

Alto Paraíso de Goiás

Jalapão
Brazilië

Jalapão

Tekapo
Nieuw-Zeeland

Tekapo

Tenerife
Spanje

Tenerife

Céu escuro do Atacama
San Pedro de Atacama, Chili

Céu escuro do Atacama

Céu escuro de Tekapo
Tekapo, Nieuw-Zeeland

Céu escuro de Tekapo

Céu escuro do Vale do Elqui
Vicuña, Chili

Céu escuro do Vale do Elqui

De ruimtewedloop van dichtbij

Kennedy Space Center Visitor Complex
Titusville, Verenigde Staten

Kennedy Space Center Visitor Complex

Houston
Verenigde Staten

Houston

Veelgestelde vragen

Wat is de afstand van de aarde tot de maan?

Gemiddeld 384.400 kilometer. Door de elliptische baan varieert de afstand van ongeveer 356.000 kilometer bij het perigeum tot ongeveer 406.000 kilometer bij het apogeum.

Wat zijn perigeum en apogeum?

Het perigeum is het punt in de baan waar de maan het dichtst bij de aarde staat. Het apogeum is het verste punt. Tussen twee opeenvolgende passages door het perigeum ligt ongeveer 27,5 dagen.

Wat is een supermaan?

Dat is een volle maan dicht bij het perigeum. Ze kan tot 14% groter en 30% helderder lijken dan een volle maan bij het apogeum.

Waarom zien we altijd dezelfde kant van de maan?

De maan draait in dezelfde tijd om haar as als rond de aarde. Daardoor blijft ongeveer dezelfde kant naar ons gericht.

Hoeveel mensen hebben op de maan gestaan?

Twaalf Amerikaanse astronauten, tijdens zes Apollomissies tussen 1969 en 1972. De eerste was Apollo 11, met Neil Armstrong en Buzz Aldrin.

Waar landde Apollo 11?

Op 20 juli 1969 in de Zee der Rust, een donkere vlakte op de maanzijde die we vanaf de aarde zien.

Hoelang duurt een reis naar de maan?

De Apollomissies deden er ongeveer drie dagen over. Licht legt de afstand in iets meer dan één seconde af. Een vliegtuig dat 900 km/u vliegt zou, als het erheen kon, ongeveer achttien dagen nodig hebben.

Verwijdert de maan zich van de aarde?

Ja, met ongeveer 3,8 centimeter per jaar. Wetenschappers meten dat met laserlicht dat wordt teruggekaatst door reflectoren die Apollomissies en Sovjetmissies op de maan hebben achtergelaten.

Hoeveel zou ik op de maan wegen?

Uw gewicht bedraagt er ongeveer een zesde van uw gewicht op aarde. Wie hier 70 kilogram weegt, zou er op een vergelijkbare weegschaal ongeveer 12 kilogram aflezen.