Waarom geeft de kaart een vertekend beeld?
De aarde heeft de vorm van een geoïde, bijna een bol die aan de polen wat afgeplat is. Zo'n gekromd oppervlak past niet zonder vervorming op een plat vlak. Probeer maar een sinaasappelschil op tafel open te leggen. Elke wereldkaart maakt daarin een keuze. De Vlaamse cartograaf Gerardus Mercator ontwierp zijn projectie in 1569 voor de scheepvaart. Een route met vaste kompaskoers wordt daarop een rechte lijn, handig om een vaarroute uit te zetten.
De kaart behoudt plaatselijk de hoeken en vormen, maar vergroot steeds sterker naarmate u verder van de evenaar komt. Op 60 graden breedte, bij Oslo of Anchorage, lijken afstanden tweemaal en oppervlakten ongeveer viermaal zo groot. De polen passen er helemaal niet op. Ze zouden oneindig worden uitgerekt.
Veel onlinekaarten gebruiken een variant waarmee u kunt inzoomen zonder straten en huizenblokken plaatselijk van vorm te zien veranderen. Daardoor lijken landen bij de evenaar op de vertrouwde wereldkaart klein ten opzichte van landen in het uiterste noorden of zuiden.
Het zuidpoolcontinent




